◊ برخی از معجزات و کرامات امام جواد(ع)
◊ روز مادر
◊ به مناسبت ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) و روز زن
◊ بحران ازدواج با محارم در فرقه ضاله بهائیت
◊ تو فرشتهای همسرم - امیرالمومنین در ستایش فاطمه علیهاالسلام
◊ مقام قرب فاطمه(علیهاالسلام) در پیشگاه خدا
◊ جلوه هایی از توحید و معارف (در محضر ایت الله بهجت)

شفای چشم
محمد بن میمون می گوید : به همراه امام رضا(ع) در مكه بودم. به حضرت عرض كردم می خواهم به مدینه بروم، نامه ای برای ابی جعفر بنگار تا با خودم ببرم .امام رضا(ع) تبسمی كرد و نامه ای نوشت . به مدینه رفتم در حالیكه چشمهایم به دردی مبتلا بود . به درب خانه امام جواد (ع) رفتم، نامه را تحویل دادم . موفق غلام امام ، گفت : سر نامه را بگشا و در پیش روی امام قرار ده . این كار را كردم، آنگاه حضرت جواد (ع) فرمود : ای محمد وضعیت چشمت چگونه است ؟ عرض كردم یا بن رسول الله ، همانگونه كه مشاهده می فرمایید بیمار است و نورش رفته است . حضرت جواد (ع) دستش را دراز كرد ، بر چشمم كشید ، بیناییم چون سالمترین زمانش گشت . دستها و پاهای حضرت را بوسیدم و در حالی بازگشتم كه بینایی ام را بازیافته بودم و این در زمانی بود كه سن حضرت كمتر از سه سال بود.
مسندالامام الجواد (ع) ،ص117 � الخرائج والجرائح ،ج1،ص 372 - موسوعة الامام الجواد(ع) ،ج1، ص235 - اثبات الهداه ، ج3 ،338 - بحارالانوار ، ج 50 ،ص 46 - مدینة المعاجز ،ج 7 ، ص372 � كشف الغمة ،ج2، ص365 � حلیة الابرار،ج4، ص540
معرفی اجمالی امام جواد(ع)
كتاب: سیره معصومان، ج 5، ص 217
نویسنده: سید محسن امین
ترجمه: على حجتى كرمانى
امام جواد(ع)
زندگانى ابو جعفر محمد الجواد ابن على الرضا بن موسى الكاظم بن جعفر الصادق بن محمد الباقر بن على زین العابدین بن الحسین بن على بن ابى طالب علیهم السلام، نهمین امام از اهل بیت صلوات الله علیهم اجمعین : امام جواد (ع) در شب جمعه 19 ماه مبارك رمضان یا 15 این ماه یا روز جمعه 10 رجب در شهر مدینه به دنیا آمد. قولى كه در كتاب مصباح المتهجد آمده، تاریخ اخیر را تایید مىكند. در آنجا آمده است: ابن عیاش گوید این دعا به وسیله استاد بزرگ ابو القاسم (رضى الله عنه) آمده است كه: «اللهم انى اسئلك بالمولودین فى رجب محمد بن على الثانى و ابنه على بن محمد المنتجب الدعاء». وى مىنویسد: ابن عیاش گفته است: روز دهم رجب، میلاد ابو جعفر ثانى است.

روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای گذشته تو، صبوری! روز مادر یعنی به تعداد همه روزهای آینده تو ،دلواپسی! روز مادر یعنی به تعداد آرامش همه خوابهای کودکانه تو، بیداری ! روز مادر یعنی بهانه بوسیدن خستگی دستهایی که عمری به پای بالیدن تو چروک شد روز مادر یعنی بهانه در آغوش کشیدن او که نوازشگر همه سالهای دلتنگی تو بود روز مادر یعنی باز هم بهانه مادر گرفتن.... مادرم روزت مبارک...

به مناسبت ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) و روز زن
فاطمه علیها السلام بزرگ ترین حامی و فدایی ولایت بود.
فاطمه علیها السلام شیداترین پروانه ی شمع امامت بود.
فاطمه علیها السلام پروانه ی عاشقی بود كه با سوختن و فداسازی
خویش درس ولایت مداری و امام محوری را به همگان آموخت.
آری، این فاطمه بود كه به همگان آموخت امام بر حق چون كعبه
است كه تمام مردم بایستی بر گرد او طواف نمایند.
فاطمه یعنی شرف،یعنی حجاب
فاطمه فخر زنان، روز حساب
فاطمه یعنی رضای کردگار
شاهکار خلقت پروردگار

حضرت حیدر به نام فاطمه حساس بود
خلقت از روز ازل مدیون عطر یاس بود
ای كه ره بستی میان كوچه ها بر فاطمه
گردنت را می شكست آنجا اگر عباس بود
***
سالروز شهادت
حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها ) را به محضر امام عصر ( عج ) و عموم مسلمانان جهان تسلیت می گویم و از خداوند متعال ، توفیق پیمودن راه آن بزرگوار را مسئلت می نمایم

دیدم که ز دل خدا خدا می کردی
شکوه زجفا به مصطفا می کردی
ای کاش شبی پس از دعای همگان
از بهر شفای خود دعا می کردی
***
یا فاطمه از تو دل بریدن سخت است
پای از سر كوی تو كشیدن سخت است
بر زایر تو كه از ره دور آید
برگشتن و قبر تو ندیدن سخت است
***
یا علی رفتم بقیع اما چه سود
***
بانو نمی یابیمت ، اما کنار تو گریه مرسوم است ، مگر می توان پهلوی تو بود و
شکسته نبود
***
در این روزها و شب های پاک و نورانی، اگه مجلس عزای بی بی رفتید
حبیبه خدا
منم كه عصمت الله و، به ساق عرش زیورم
حبیبه خدا منم، حباب نور داورم
رضاى من رضاى او، ولاى من ولاى او
كه من ولیة الله و، ز هر بدى مطهرم
على است نفس احمد و حقیقت محمدى
منم كه بضعة النبى و، با على برابرم
به تخت اقتدارشان، نشستهام كنارشان
به تاج افتخارشان، یگانه است گوهرم
بجز محمد و على، كه نور ما بود یكى
ز انبیاء و اولیاء، خدا نموده برترم
نبى چو گفت بر ملا: اگر نبود مرتضى
ز اولین و آخرین، هر كسى نبود همسرم
على، شهاب ثاقب و منم فروغ زُهر وى
با اوج عصمت و حیا، به هر زمان منورم
نهال عشق ایزدى، بهار حسن سرمدى
شكوفه محمدى، عطاى رب و كوثرم
حسین با حسن مرا، دو گوشوار زینتند
على است طوق گردنم، محمد است افسرم
محمد و على و من، چو اصل و ام خلقتیم
منم كه باب خویش را، درین مقام مادرم
فدك چه جلوهاى كند، به پیشگاه دولت
كه مالكیت جنان، به كف بود چو حیدرم
علیه غاصب فدك، از آن قیام كردهام
كه راه پر جهاد حق، نشان دهم به دخترم
"حسان" بود مودت رسول و آل مصطفى
امید برزخ من و، پناه روز محشرم
چایچیان "حسان"
تنظیم گروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی .
